نه روی هجر می بینم نه راه وصل می دانم

نپرسی هرگز احوالم نسازی چارهء کارم

نه بگذاری که با هر کس بگویم راز پنهانم

دلم بردی و آنگاهی به پندم صبر فرمایی

مکن تکلیف نا واجب که بی دل صبر نتوانم

اگر با من نخواهی ساخت جانم همچو دل بستان

که بی وصل تو اندر دل و بال دل بود جانم