سراب عشق...
لحظهءديدار نزديك است... گاهی برای رسیدن باید نرفت....
خواب شب پوچ است بیدار می خواهم تو را الان یه دو روزی میشه که رفته ولی خیلی دلم واسعه اش تنگ شده امیدوارم آنجا بهش خوش بگذره و ان شاء الله قسمت ما و شما هم بشه من دیگه از فردا به مدت ۲۰روز نیستم و مجید میاد و مطلب می نویسه. امیدوارم که تا به حال از این وبلاگ استفاده کرده باشین. و از عکس های آن لذت برده باشین. فعلا خداحافظ تا ۲۰ روز دیگه. از طرف مجید. وقتی بر روی شیشه ای که بخار گرفته بود نوشتم دوستت دارم. شیشه گریه کرد!!! ومن از طرف خودم جشن تولد۱۷ سالگیش رو بهش تبریک میگویم. البته خرج یه کادو روی دستمان مانده از طرف مجید خوب ها را با هم جمع کنیم و بدی ها را تفریق کنیم. مهر و مهبت را در هم ضرب کنیم.و غم و اندوه های زندگی را با هم تقسیم کنیم.و کینه و نفرت را به زیر رادیکال ببریم. و بالاخره عشق را به توان برسانیم... آدرسش رو داخل پیوند ها نوشتم. یکی او خواندی لا غیر! یکی را هم او خواندی. هم غیر! یکی نه او خواندی.نه غیر او! آن خط سوم. منم....! نگاهت می کنم چون دارمت دوست **************************** هر کس تو را از من بگیرد شب تب کند و سحر بمیرد **************************** بهار وقتی بهاره که بوی تو رو داره وگرنه مثل هر سال خزون انتظاره **************************** پدر عشق بسوزد که چنین خارم کرد بلبلی آزاد بودم و گرفتارم کرد تا اسیر غصهء فردا نبود کاش بودی تا برای قلب من زندگی اینگونه نا معنا نبود کاش تا لبان سرد من قصه گوی غصهءغم ها نبود کاش بودی تا نگاه خسته ام بی خبر از موج و از دریا نبود کاش بودی تا در دست عاشقم یک سبد از گل مینا نبود... بهترین چوبهء دار برای شکست خورده در عشق است. زاری از دوری یاریست که گفتن نتوان ************************* بود دردمو درمانم از دوست بود وصلمو هجرانم از دوست ************************* آنان که زبان عشق می دانند لب بسته سرود عشق می خوانند ************************* ای غایب از نظر به خدا می سپارمت جانم بسوخت و به دل دوست می دارمت من در کلبهء فقیرانهءخود چیزی را دارم که تو در عرش کبریای خود نداری! من چون تویی دارم و تو چون خود نداری... وقتی در خاطرهء آغوش گلی نفس می کشی نابا ورانه ترین فصل: خزان است. وقتی با رویایی جاودانهاز نباید ها می گذری نا باورانه ترین لحظه: بامداد است. وقتی و هنگامی که در بامداد یک روز پاییزی گفت :بدرود و باز بودنش را لمس کردی. در میان نا باورانه ها باور می کنی که : ((ندیدن هرگز به معنای نبودن نیست)) شنبه به دنیا میاد. یکشنبه پا می گیره. دو شنبه حرف می زنه. سه شنبه راه میره. چهارشنبه عاشق میشه. پنجشنبه بیمار میشه. و بالاخره: جمعه میمیره... یکشنبه آمدم همه صف بود و جا نشد رفتم دوشنبه نذر کنم آستانه را آن روز هم قضا شد و نذرم ادا نشد گفتم سه شنبه فکر تو از سر به در کنم زالو صفت خیال تو از من جدا نشد اما چهار شنبه دگر هیچ کس نبود تا از دلم بگویم و اینکه چرا نشد چون پنجشنبه شد به مزارم سری بزن بر سنگ مزار من بخوان که چرا عقده وا نشد جمعه تو هم در کنار منی شک در این مکن دردی که جز به خاک مزارم دوا نشد... تویی فانوس شب هایش. اگر حرفی زدم از دل. تویی معنا و مفهومش.... پس بیا تا با هم غریبه باشیم تا فرصت کنار هم زیستن را داشته باشیم. آری دل مرد بی صدا می شکند ای کاش می شد عشق را تکثیر کرد دانه های اشک را تفسیر کرد... خوشکلی با نمکی دو چشم زیبا داری تو مثل ابر پر بارانی ای عشق طراوت بخش روح و جانی ای عشق سر آمد عمرم از دست تو اما ندانم دردی یا درمانی ای عشق... معنا کرد...! شنیدم ناله و فغان و آهی شنیدم کله ای با خاک می گفت: که این دنیا نمی ارزد به کاهی... چراغ ساحل آسودگی ها در افق پیداست. پیش روی من تا چشم یاری می کند دریاست. غمم دریاست دلم تنهاست..! به عالمی نفروشیم مویی از سر دوست ************************************************* نقش کردم رخ زیبای تو در خانه ء دل خانه ویران شد و آن نقش به دیوار بماند! به دنبال نگاه تو.دلم را زیر و رو کردم نمی یابم من ردی از چشمان مست تو گل یاد تو را هر شب در این گل خانه بو کردم در اینجا کس نمی گیرد خبر از قلب بیمارم در این تنهایی مطلق تو را آرزو می کردم تویی آنکس که دنیا را فقط تقدیم او کردم...! مات شدم در زیبایی ات. فدای چشم های تماشایی ات بنازم به ابروان کمانی ات نگاهت هوای ما را داشت مرحبا به نگاه دریایی ات... زندگی فریادی است به نام:آه زندگی مروارید غلتانی است به نام:اشک زندگی کلمه ء زیبایی است به نام عشق... از چشم من چنین است گر پوچ یا دروغ است. ندارم طاقت و صبری.که من از ریشه ویرانم شدم از غصه دیوانه.به دل مانند پیرانم شب و روز سیه گشته.گرفته غم گریبانم دو چشمانم ندارد سوء ز بس نالان و گریانم به سویم باز گرد.باز آ که تو نوری به چشمانم...
| Design By : Night Skin |
عجب از محبت من كه در او اثر ندارد ...
غلط است هر كه گويد: دل به دل راه دارد...
دل من ز غصه خون شد دل او خبر ندارد ...
http://loveme2004.blogfa.com/profile
LinkDump
